Kurban Bayramı Arafesinde
Geldi! kutsal seslenişleriyle yine arafe!
Kardan soğuk, ateşten baskın!
Arefe ağlar, ben yanarım…
Kartal kanatlarını açtı gönlüm,
Oturdum şahlanmış gövdesine,
Haydi! dedim, öptüm boynundan.
Uçtuk; yağmur, kar,tipi, fırtına diyarından,
Yükselip ağıt yakan bulutların arasından.
Aştık engin denizleri,
Vardık mis kokularına Anavatan’ın;
Ezan sesleri süslerken,mavi gelinlikli gökleri,
Durduk, seyre daldık;
Kıble’ye yöneldi yürekler,
Saflarda yerimizi aldık, aşk ile tek yürek!
Gördüm canlar!
Beklemedeydi birer kurbanlar.
O ne sabır ve hikmettir ki dostlar!
Gecelerde kalmıştı yakarışlar.
Bayram sevinci miydi bu sessizlik?
Onca ‘meee! meee! ’ ler ilâhileri miydi
Kömür gözlü ciğerlerimin?
Kara gözlü, alaca ve de ak koyunlarımı sevdim ağlamaklı,
Yoktu tek bir direniş!
Sezdim; tir tir titreyen bedenlerini,
Allah adıyla vuruldu boyunları,
Kanları sulara karıştı,
Etleri parçalanıp doğrandı,
Dağıtıldı sokak sokak.
Çoğu buzdolaplarında saklandı…
Ah be gülüm!
‘Al gülüm! Ver gülüm! ’ geldi gitti bucak bucak,
Bayramlıklar giyildi,
Eller öpüldü,
Çocuklar sevindirildi güya!
Köprü altları inliyordu oysa! ! !
Odalar çatlıyordu kahrından,
Yaşlısı, fakiri, kimsesizi ve hastasını taşımaktan.
Kurban kokuları yakıyordu damaklardan ciğerleri,
Beklediler… Umutlandılar…
Açılan elleri deldi gökleri iniltilerle,
Duymadılar, duyamadılar yerdekiler,
Ahhh be canımmm! ! !
Bayram sevinci sarmıştı gönülleri,
Öylesine keyifli, öylesine ilgisiz,
Bîhaber ağıt yakan göklerden;
Sofralar kuruldu,
Kavurmalar sunuldu zenginden zengine,
Diller süslü püslü döküldü,
Bayramlar övüldü,
Zikredildi cömertçe(!) Yaradan…
Bir döngüdür devridaim,
Döndü de döndü;
Kartalım iki büklüm,
Ruhum yıkık dökük,
Başım yana düştü,
Bayramsa çoktaaan hüzne döndü,
Bilemediler, göremediler gülüm! ! !
Ah be canlar!
Kızmayın can dostlar!
Gördüm, bildim, dinledim, dertlendim…
Yoksulların yakarışlarıdır bu kez,
Kurbanlıkların yerine geçen!
Ahhh! lar yükselmekte dillerden göklere,
Beni seni bizleri tarumar eden…
Onlar ki;
Kul sandılar kendilerini,
Gözleri âmâ, kulakları sağır,
Yediler, içtiler gönüllerince,
Bayramı küstürdüler, bilemediler…
Ah be dostlar!
Canlar! Arkadaşlar!
Yine aldandı onca benler!
Düşünemediler… Çözemediler…
Bayram kederlendi, dellendi;
Yoldu saçını, dağladı bağrını,
BEN’İM gibi…
*******************************************************
Saygıdeğer şair/e dostlarım,
Bir ay kadar şiirlerinizi, o birbirinden güzel ve anlamlı duygularınızı okuyamayacak, paylaşamayacağım. Ara sıra olan zaman boşluklarında ise ancak bir iki şiir okuma fırsatım olabilecek.
Karşılıklı paylaşmak, destek vermek beni mutlu ediyor. Sizler için de öyle olduğunu biliyorum.
İslerimi düzene koyar koymaz yine aranızda olacağım insallah. Antoloji sayesinde gerçek dostlar kazandım. Dileğim; tüm güzellikler hepimizin yaşamını doldursun.
Dost yürekten dost yüreklere selâm olsun!
Kurban Bayramı hepimize kutlu, insanlık için hayırlara vesile olsun.
Günlerimiz aydınlık olsun, gönüllerimiz huzur bulsun.
Sonsuz sevgi ve saygim sizlere yol bulsun.
Şükran Günay 
Şükran Günay